Op reces

Vorige week donderdag ging de Tweede Kamer op reces. En zoals elk jaar gaf de start van het twee maanden durende Zomerreces weer aanleiding tot het traditionele gemopper: moeten onze Kamerleden nou écht twee hele maanden op vakantie? Zijn er niet veel te veel belangrijke zaken voor de politiek? Bovendien, waar elders in het volwassen leven heeft iemand twee hele maanden vakantie? Dit geeft natuurlijk maar al te makkelijke munitie voor sommige hyperactieve oppositie-partijen, zoals bijvoorbeeld blijkt uit deze column van de SP. Alle Kamerleden gaan lekker op vakantie en jassen de laatste debatjes er verveeld doorheen – behalve de SP natuurlijk, aldus de SP.

De reactie die daarop meestal volgt is dan “dat Kamerleden weliswaar op reces zijn, maar niet op vakantie”. Technisch klopt dat ook: de Kamer kan voor een spoeddebat nog altijd bijeen geroepen worden. Twee maanden lang backpacken rondom de Kilimanjaro is er voor onze Kamerleden dus niet bij: tijdens een reces worden er gewoon geen vergaderingen gepland, zodat Kamerleden de tijd hebben hun dossiers bij te lezen, nieuwe stukken voor te bereiden en “het land in te gaan”.

Dat is de theorie, maar gebeurt dat ook in de praktijk? Om heel eerlijk te zijn weten we het antwoord op die vraag niet. Het kan best zo zijn dat alle Kamerleden al dialogiserend elk dorpsplein in het land aandoen, of twee maanden lang fulltime in de bibliotheek zitten te blokken met hun assistenten om maar nieuwe ideeën op te doen. Maar het kan ook maar zo zijn dat na de barbecue van vorige week ze stante pede allemaal de taxi naar Schiphol namen en nu lekker in een zonnig oord naar keuze vertoeven. Uitgezonderd de SP natuurlijk, aldus de SP.

Wat ons burgers in dezen zou helpen is meer openheid. Transparantie, zodat we een beetje zicht hebben op wat ze nou bezighoudt. Een mooi begin is er al gemaakt: de Kamertweets, een website die alle Tweeple (hippe nerds-jargon voor Twitteraars) in de Tweede Kamer bijhoudt. Zo konden we vorige week, 10 juli 2009, lezen dat Mei Li Vos zich druk maakt om de taximarkt in Amsterdam en in slaap valt bij onze vaderlandse geschiedenis.

Dit zou vooral helpen omdat “de gewone burger” dan ook eigenhandig kan lezen dat het bestaan van een Kamerlid écht heel erg druk is. Zo berichtte Paul Tang tussen zijn nachtelijke bespiegelingen over voetbal door dat hij pas na twaalf uur ’s nachts de thuisreis aanving na een vergadering bij het Ministerie van Financiën, en meldde Boris van der Ham dat zijn fractievergadering op 30 juni al om 07:30 begon. Dergelijke lange dagen zijn eerder regel dan uitzondering voor de Kamerleden buiten het reces.

Kortom, met een beetje meer openheid zullen we allemaal ook een beetje meer zicht krijgen op hoe druk en vermoeiend het bestaan van Kamerlid eigenlijk is. Dan krijgen we eindelijk wat meer respect voor onze Kamerleden – wie weet vinden we het dan zelfs geen probleem meer als een Kamerlid tijdens het reces inderdaad twee maanden wil backpacken rondom de Kilimanjaro.